Pomiar hałasu jest podstawową częścią Programu Ochrony Słuchu. Wyniki badania hałasu są podstawą decyzji dotyczących zmniejszenia ryzyka i podjęcia działań ochronnych.
Jeśli pracownicy Twojej firmy pracują w hałaśliwym otoczeniu, zacznij od przeprowadzenia ankiety dźwiękowej (lub szumowej).
Dyrektywa 2003/10/EC określa obowiązki pracodawców w zakresie ochrony pracownika przed ryzykiem narażenia na hałas. W dyrektywie określono trzy różne wartości oddziaływania ekspozycji.
Dolne wartości działania to 8h= 80 dB(A) a wartość szczytowa to 135dB(C)
Górne wartości działania to 8h = 85dB(A) a wartość szczytowa to 137dB(C)
Dopuszczalna wartość to 8h = 87dB(A) a wartość szczytowa to 140dB(C)
W zależności od poziomu ryzyka pracodawca jest zobowiązany do podjęcia działań w celu zmniejszenie ryzyka narażenia. Ochrona słuchu musi być dostępna dla pracowników w dolnej wartości działania i ściśle egzekwowana w górnej wartości działania.
Rola ochronników słuchu jest jasno określona w kontekście osiągnięcia wartości dopuszczalnej.
Badania hałasu mogą być proste lub złożone, przeprowadzić je mogą właściwe osoby, takie jak zespół do ochrony zdrowia i bezpieczeństwa lub konsultant. Istnieje wiele różnych dostępnych rodzajów przyrządów do pomiaru hałasu w zależności od typu hałasu i celu badania.
Wykonaj pomiar hałasu, aby odpowiedzieć na kluczowe pytanie
Kilka oznak, że hałas może stanowić problem w twoim miejscu pracy.
Krok 1. Przeprowadź wizytę techniczną
Wizyta techniczna może być pierwszym krokiem do ustalenia, które obszary są szczególnie zagrożone hałasem. Jej celem jest stwierdzenie, gdzie występuje niebezpieczny hałas. Jeżeli zmierzone poziomy hałasu wynoszą 80 dB (A) lub więcej, mogą być wymagane dalsze pomiary w celu oceny ryzyka zawodowego.
Krok 2. Przeprowadź badania poziomu dźwięku w hałaśliwych obszarach
Badanie poziomu dźwięku jest systematyczną metodą pomiaru poziomu ciśnienia akustycznego określonego sprzętu lub zadań na danym obszarze lub w pobliżu osoby. Rodzaje badań poziomu dźwięku obejmują:
Krok 3. Utwórz plan pomiarów hałasu
Wyniki podstawowego badania poziomu dźwięku i obserwacje, w jaki sposób hałas zmienia się w ciągu dnia pracy, mogą pomóc w opracowaniu planu określającego liczbę pomiarów, które należy wykonać, aby dokładnie ocenić narażenie na hałas w każdym obszarze i dla każdego zadania lub stanowiska. Większa ilość pomiarów jest potrzebnych, gdy wyniki podstawowego badania są zbliżone lub przekraczają dopuszczalny poziom narażenia na hałas i kiedy zmienność wyników badania hałasu jest wysoka. Mniejsza liczba pomiarów hałasu dopuszczalna jest, jeśli poziom dźwięku w przeprowadzonych badaniach jest znacznie poniżej poziomu działania oraz niewiele się zmieniają. Należy się zapoznać z krajowymi przepisami zawierającymi wytyczne do oceny ryzyka i prowadzenia pomiarów.
Krok 4. Monitoruj narażenie pracowników na hałas
Pomiar narażenia pracowników na hałas wymaga uśrednienia poziomu dźwięku w czasie. Monitorowanie narażenia na hałas jest często uwzględniane w ramach szeroko zakrojonych pomiarów akustycznych. Celem monitorowania narażenia na hałas jest określenie uśrednionej do 8-godzinnego dnia pracy ekspozycji na hałas lub skumulowanej dawki hałasu podczas zmiany roboczej (indywidualna dawka hałasu). Służy ono również do mierzenia zmienności hałasu w czasie wykonywania zadań.
Sprzęt do pomiaru dźwięku powinien być wytrzymały i niezawodny oraz zawierać oprogramowanie, które wykrywa, mierzy, ocenia i informuje o wszelkich zagrożeniach dla bezpieczeństwa pracy i otoczenia.
Mierniki poziomu dźwięku mierzą poziomy ciśnienia akustycznego w czasie rzeczywistym. Do pomiarów akustycznych w miejscu pracy jest potrzebny przynajmniej miernik ogólnego przeznaczenia (z mikrofonem typu 2) i określone ustawienia przyrządu. Mierniki poziomu dźwięku mogą być proste lub oferować zaawansowane funkcje i możliwości.
Mierzą i wyświetlają poziom dźwięku w czasie rzeczywistym, natomiast nie oceniają ani nie przechowują wyników.
Oprócz pomiaru i wyświetlania poziomów dźwięku, zaawansowany miernik poziomu dźwięku może z czasem ujednolicić lub scalić poziomy dźwięku. Jest to bardzo ważna funkcja, ponieważ ryzyko utraty słuchu i narażenie na hałas są oparte na średnich poziomach pomiaru dźwięku. Urządzenia te mogą również posiadać specjalne filtry do pomiaru szumów impulsowych / uderzeniowych lub oktawowych w celu dzielenia spektrum dźwięku na mniejsze segmenty.
Osobiste dozymetry hałasu są przenośnymi urządzeniami noszonymi przez pracowników przez dłuższy okres czasu podczas zmiany w pracy. Pod koniec okresu pobierania próbek, urządzenie automatycznie oblicza średnią ważoną czasową, dawkę hałasu i inne ważne wskaźniki. Pracodawcy często samodzielnie pobierają próbki, kiedy pracownicy często zmieniają lokalizację i/lub gdy poziom hałasu jest zmienny.
Wszystkie narzędzia pomiaru dźwięku muszą być rutynowo kalibrowane. Zaleca się coroczną kalibrację narzędzi przez producenta lub akredytowanych przez osoby trzecie, w celu zapewnienia dokładności urządzenia pomiarowego. Za każdym razem, gdy używany jest przyrząd do pomiaru dźwięku, należy go sprawdzić za pomocą kalibratora akustycznego, zaprojektowanego dla danego sprzętu. Odczyt poziomu dźwięku powinien być taki sam na początku i na końcu każdego okresu pomiaru.
Narzędzia do pomiaru szumów są klasyfikowane według typu lub klasy dokładności mikrofonów. Typ 2 (klasa 2) narzędzia ogólnego przeznaczenia zostały zaprojektowane z dokładnością do +/- 2 dB. W przypadku większości pomiarów hałasu w programach ochrony słuchu narzędzia typu 2 uznawany jest za odpowiedni. Bardziej dokładny przyrząd typu 1 może być używany przez inżynierów do przeprowadzania szczegółowych badań kontroli hałasu, ale generalnie nie jest potrzebny do podstawowych badań poziomu dźwięku.
Istnieje wiele aplikacji na telefony komórkowe i tablety, które można wykorzystać do pomiaru dźwięku. Aplikacje te mogą być przydatne w edukowaniu pracowników o poziomach dźwięku w Twojej placówce i pokazywaniu, w jaki sposób poziomy dźwięku różnią się w zależności od obszaru i zadania. Niemniej jednak telefony komórkowe i tablety nie powinny być wykorzystywane do przeprowadzania badań hałasu w ramach zawodowego programu ochrony słuchu, chyba że używany jest mikrofon typu 2, a kalibracja urządzenia jest sprawdzana przed i po każdym pomiarze.
Wyniki badania poziomu dźwięku zależą od użytych ustawień pomiaru. Sprawdź lokalne przepisy pod kątem konkretnych wymagań.
W celu przeprowadzenie doboru ochronników słuchu często wystarczają pomiary poziomu ciśnienia dźwięku przy użyciu filtrów korekcyjnych A i C zwykle wbudowanych w urządzenie pomiarowe. Pomiary te mogą dostarczyć cennych informacji na temat charakterystyki hałasu. Rozważmy poniższe przykłady.
Przykład 1: Kiedy różnica pomiędzy ciśnieniem akustycznym z korekcją C i z korekcją A jest mniejsza niż 2 (LC - LA ≤ 2), dźwięk jest zdominowany przez wysokie / średnie częstotliwości.
Przykład 2: Kiedy różnica pomiędzy ciśnieniem akustycznym z korekcją C i z korekcją A jest większa niż 2 (LC - LA ≤ 2), dźwięk jest zdominowany przez średnie / niskie częstotliwości. Im większa różnica, tym większa zawartość niskich częstotliwości.
Informacje te mogą być bardzo przydatne przy wyborze ochronników słuchu do różnych zastosowań.
Krzywa korekcyjna (ważenia) A
W ramach badań służących ochronie słuchu w miernikach stosuje się ustawienie filtra korygującego określanego jako korekcja A. Jeśli zostanie ona wybrana, zmierzony poziom ciśnienia akustycznego zostanie skorygowany do zakresu częstotliwości dźwięku, w których ludzkie uszy są najbardziej wrażliwe, a ryzyko uszkodzenia słuchu z powodu hałasu jest największe.
Krzywa korekcyjna (ważenia) C
Filtr krzywej korekcyjnej C najlepiej odpowiada subiektywnemu odbiorowi dźwięków przy wysokich poziomach ciśnienia akustycznego i jest zwykle używany do pomiaru dźwięków zdominowanych przez niskie częstotliwości. Filtr ten po ustawieniu na wysoką częstotliwość uśredniania może służyć również do pomiaru wartości szczytowych dźwięku impulsowego.
Niska częstotliwość uśredniania
Odczyt decybeli wyświetlany przez miernik poziomu dźwięku jest średnim poziomem ciśnienia akustycznego zmierzonym w określonym czasie. W przypadku pomiarów narażenia na hałas najczęściej używa się ustawienia z niską częstotliwością uśredniania wyników, co oznacza, że wartość na wyświetlaczu jest 1-sekundową średnią mierzoną od momentu włączenia miernika.
Dyrektywa Rady Europejskiej 2003/10/WE nie zawiera szczegółowych wytycznych dotyczących częstotliwości powtarzania pomiarów hałasu. Zazwyczaj ocenę ryzyka (która może obejmować pomiar hałasu) powtarza się po każdej zmianie w procesach, procedurach lub czasie ekspozycji, która może powodować zmianę poziomu narażenia pracowników na hałas. Wiele firm decyduje się na przeprowadzanie badań okresowo (raz na rok lub dwa), aby upewnić się, że wszyscy narażeni pracownicy są objęci programami ochrony słuchu.
Pracodawcy mogą stosować proaktywną politykę, aby lepiej chronić narażonych pracowników. Najlepsze praktyki w zakresie pomiaru hałasu obejmują:
Obniżaj limity
Niektórzy pracodawcy zdecydowali się wdrożyć limity narażenia na hałas poniżej dolnej wartości dziania jako dodatkowe zabezpieczenie, aby lepiej chronić pracowników przed uszkodzeniami słuchu spowodowanymi hałasem (NIHL).
Planuj z wyprzedzeniem
Regularnie aktualizuj dane pomiarowe hałasu, powtarzając badania raz na dwa lata lub częściej, gdy nastąpi jakakolwiek zmiana sprzętu lub personelu. Powtórz badania hałasu po zastosowaniu technicznych metod redukcji hałasu. Corocznie kalibruj sprzęt do badania hałasu. Przeprowadzaj kontrole kalibracji przed i po każdym pomiarze, aby zweryfikować wiarygodność przyrządów.
Bądź dokładny
Zbierz wystarczającą liczbę pomiarów, aby zapewnić, że pomiary hałasu są reprezentatywne dla narażenia pracownika. Może to wymagać statystycznego podejścia do pobierania próbek. Dokumentuj obszary i stanowiska, w których poziomy hałasu i / lub narażenia są niższe niż LEX,8h 80 dB(A) oraz wyższe niż LEX,8h 85 dB(A).
Używaj swoich wyników
Stwórz bazę danych z badań hałasu, które można łatwo przeglądać i aktualizować w miarę upływu czasu. Regularnie sprawdzaj wyniki badań hałasu: identyfikuj zmiany poziomów hałasu oraz zadania, które powodują potrzebę dodatkowego monitorowania.
Zadbaj o pomoc
Zastanów się nad zawarciem umowy ze specjalistą ds. hałasu, który będzie służył wskazówkami i pomocą w szczegółowych badaniach, które wykraczają poza wiedzę specjalistyczną pracodawcy. Angażuj pracowników w wykrywanie i rozwiązywanie problemów związanych z hałasem.
*Infografika na temat narażenia na hałas Copyright 3M 2017. Wszelkie prawa zastrzeżone
Ta informacja jest oparta na wybranych aktualnych krajowych wymaganiach. Inne wymagania krajowe lub lokalne mogą się różnić. Zawsze sprawdzaj instrukcje dla użytkownika i postępuj zgodnie z krajowymi przepisami. Ta strona internetowa zawiera przegląd ogólnych informacji, więc nie należy opierać się wyłącznie na niej podczas podejmowania konkretnych decyzji. Przeczytanie tych informacji nie gwarantuje uzyskania biegłości w zakresie BHP. Informacje są aktualne na dzień publikacji, natomiast w przyszłości wymagania mogą ulec zmianie. Nie powinno się automatycznie bazować na tych informacjach, ponieważ treściom tutaj zawartym często towarzyszą dodatkowe i/lub doprecyzowane informacje. Należy przestrzegać wszystkich obowiązujących przepisów i regulacji krajowych.
Skontaktuj się z najbliższym biurem lub przedstawicielem 3M, aby uzyskać więcej informacji.